آخرین دوشنبه ی مهر
خسته از یک شیفت لانگ تو تاریکیِ خونه در رو باز کردم و اولین کار روشن کردن لامپ و تلویزیون بود چون از سکوتِ تنهایی متنفرم
خسته و کوفته و خوشحال ازینکه فردا رو بیکارم و تا لنگ ظهر میخوابم توی اسنپ مارکت چرخی زدم و چند قلم چیز سفارش دادم
آقای اسنپی با دختر بچه اش دم در بود و وسایلم رو تحویل داد
سس شکلات رو اول از همه بیرون میارم و میچشم ، طعمش زیاد جالب نیست ولی دیگه پول دادم مجبورم بخورم
فردا روز درست کردن آت و آشغال و چیزای خوشمزس:)
نهال پرتقالم باز طبق معمول آفت زده ، کرم های کوچیک و بیریختی برگهاش رو میخورن ، سم نداشتم و به جاش آب و مایع ظرف شویی ریختم روش شاید نتیجه داد
امروز آخر شیفت نگاهم به برنامه ی شیفتهای ماه بعد تو سیستم رئیس افتاد ، چون برنامه مرخصیم رو دیر داده بودم هیچ کدوم اعمال نشده بود
گفت برنامه هنوز نیاز به چکش کاری داره ، امیدوارم یکی ازون چکش هاش مرخصی های من باشه ، من دلم برا خونه تنگ شده اگه نرم دق میکنم :((((
چرا انقدر گذاشتن آشغال سر کوچه کار سختیه:/
پ.ن. قالب کیک جدید خریدم میخوام زودتر برم خونه امتحانش کنم:)